رجال اين داود ، رجال‌كشى ) نزد جناب آيت اللّه مرعشى نجفى در قم ديده شد به نستعليق علاء الملك بن عبد القادر حسينى مرعشى در صبح چهارشنبه 14 محرم 964 در قزوين ( پايان كتاب اول ) و پنج‌شنبه 28 رجب 964 ( پايان كتاب دوم ) و با يادداشتى از او در آغاز كتاب سوم مورخ پنج‌شنبه 5 شعبان 964 و ديگرى مورخ سه‌شنبه 16 رمضان همان سال در قريه مزينان از توابع سبزوار در هنگامى كه به جانب مشهد مقدس رضوى « ع » رهسپار بود ، با حواشى از خود او بر هر سه كتاب . از اين نسخه در مقدمهء احقاق « 1 » نيز ياد گرديده است . 2 - نسخه‌اى از اجازه محقق على بن عبد العالى كركى به قاضى صفى الدين عيسى « 2 » مورخ 937 در ماه ذى قعدهء سال 976 براى همين مير علاء الملك استنساخ شده و او در پايان به خط خود نسب خويش را چنين نوشته است : « علاء الملك بن عبد القادر بن شكر اللّه بن عبد القادر بن منصور بن فغفور بن محمد الحسينى المرعشى » « 3 » . 3 - در رياض العلماء افندى در دو مورد نام و گزارش حال او هست يكى در بخش نام‌ها در حرف « ع » « 4 » و ديگرى در بخش القاب ذيل عنوان « مرعشى » « 5 » .

--> ( 1 ) . صفحهء 140 . ( 2 ) . همان صدر معروف دورهء آق‌قويونلو ، چنان‌كه كركى در آغاز اجازه بدان تصريح مىكند و مىنويسد او در آن دولت پشتيبان شيعيان بود و به آنان بسيار عنايت داشت چنان‌كه دشمنانش بدين سبب او را « رافضى » مىخواندند . ببينيد متن اجازه را كه مجلسى در مجلد اجازات بحار درج نموده است ( بحار الانوار ، جلد 108 چاپ جديد ، ص 69 - 81 ) . ( 3 ) . ذريعه 10 : 131 - 132 پاورقى / مصفى المقال : 262 با تحريف فغفور به مغفور و اين تحريف در هر جاى ذريعه نيز كه از او ياد شده تكرار گرديده است . ( 4 ) . رياض العلماء ، ج 3 شيعه . در اينجا وفات ميرزا به سال 984 دانسته كه خطاست مأخذ سرگذشت در اينجا تاريخ عالم‌آراى عباسى است . ( 5 ) . رياض العلماء ، ج 5 شيعه .